Nieuws
Winnaars verhalenwedstrijd bekend; de zusjes Frauke & Rune Starckx zijn de gelukkigen!!!!!
22/12/2011Winnaar grote Verhalenwedstrijd bekend!
Na LANG en grondig overleg heeft de jury, uit alle leuke verhalen, die ons werden toegezonden, een winnaar gekozen.Wij bedanken alle deelnemers voor hun mooie, fantasierijke verhalen over het thema 'Villa Helena'.
Alle deelnemers krijgen een attentie als aandenken aan ons museum 'De Kleine Wereld', dit geschenkje wordt zo snel mogelijk bezorgd.
Het winnend verhaal werd geschreven door twee zusjes; Frauke & Rune STARCKX uit Vosselaar (10 en 8 jaar oud)!
Zij winnen de hoofdprijs van 200,-€
Hartelijk gefeliciteerd aan beide jonge auteurs in spé!
Lees- en geniet mee met 'Het dagboek van Helena'.
het dagboek van Helena – Frauke & Rune Starckx
Liefste dagboek,
Wat een dag was het vandaag: de trouwdag van mijn zus Delphine. Het begon allemaal deze morgen om 7 uur. Louis, een verstrooide kwiet met een warrige bruine haardos, is de gelukkige. Per uitzondering was zijn haardos eens gekamd. Proficiat ...
Hij belde 's morgens aan en mama deed open. Ik zag aan mama's gezicht dat er iets mis was. Waarschijnlijk stond zijn broek weer open ... Deze keer was het iets anders: het bruidsboeket zag er behoorlijk verwaaid uit. Hij was met de fiets gekomen op deze winderige dag. Ik zal mijn zus haar keuze nooit begrijpen. Geef mij maar een verzorgde, elegante, intelligente en ook nog eens knappe man.
Tot mijn verwondering had Louis vandaag wel aan iets leuk gedacht. Hij had voor mij een speelgoedringetje bij! En het moet gezegd, het was een prachtig exemplaar. Ik heb hem onmiddellijk op mijn nachtkastje gelegd. Ik heb Louis ook een bedankkusje gegeven. Bahkes, maar dat hoort nu eenmaal zo.
Niet alleen mama was al zenuwachtig. Ook tante Charlotte was al helemaal over haar toeren voor de 'grote' dag en was daarom buiten een luchtje gaan scheppen. Onze kat, 'Marjoleineke', was ook uit haar doen. Ze lette niet eens op de muizen. Mijn nichtjes , de tweeling Julie en Marie, trokken zich er allemaal niets van aan en renden wild met de hond door het huis. Hun mama, tante Pauline, werd er gek van. De sfeer zat er dus al goed in.
Gelukkig blijven sommige familieleden ook rustig. Tante Evelyne was met geen stokken uit bed te krijgen. Zelfs vandaag niet. Papa maakte een praatje met Delphines 2 beste vriendinnen. Amélie en Roxanne waren de menu's nog aan het schrijven. Onze kokkin, Madeleine, was met de afwerking van de menu bezig. Ze heeft voor vandaag een overheerlijk maal klaargemaakt: zeeuwse oesters, vleesnat à la julienne, hapjes van gevleugelde, tarbot met hollandse saus, ossenspier met fijne groenten, getruffeerde kalkoen, schapenribben en erwtjes, reebok met pepersaus, gebraden hoenders, kreeften met salade en mayonaise, kabinets pudding. Ik moet er niet meer bij vertellen dat ze hier al weken mee bezig is. Ik begon al te watertanden.
Tante Sophie en Antoinette deden zoals altijd en roddelden er op los boven aan de gang. Het kamermeisje, Jeanneke, hielp Delphine haar bruidsjurk aan te trekken.
Rond 9 uur was het tijd voor de hele bende om te vertrekken. We kwamen net op tijd aan de kerk. Alles verliep vlotjes, maar toen kwam het moment van de ringen. Op de moment dat Louis de ring uit het doosje haalde, verbleekte hij helemaal. Delphine keek bezorgd het doosje in en viel flauw.
Wat was er aan de hand? Mama kon het natuurlijk niet laten en ging onmiddellijk kijken. Haar kreet verduidelijkte alles. Ze riep uit: “een lelijke, plastic speelgoedring!”
Louis rende de kerk uit en rukte me mee. Hij brulde:" Ik heb me vergist, jij hebt de echte ring. Wat een sukkel ben ik toch. “ Ik had nooit gedacht dat hij dit zelf zou inzien. Toch had ik nu wel wat medelijden met hem.
Ik vertelde dat ik de ring op mijn nachtkastje had gelegd en dus renden we naar huis. Op mijn nachtkastje lag niets ...Louis keek me aan alsof ik een worm was en schreeuwde: “waar is die ring nu?” Ik snapte er niets van. We onderzochten als gekken het hele huis: overal keken we , maar tevergeefs ... Teleurgesteld keerden we naar de kerk terug.
In de voortuin zag ik plots iets stinkend, maar ook iets blinkend ... Ik dacht eventjes dat ik droomde, maar nee hoor. Daar lag 'ie: de ring.
Louis' bleke gezicht ging van spierwit,over lichtroze tot vuurrood. Hij haalde de ring uit de stinkende drol. Hij veegde zijn handen af aan het gras en we renden naar de kerk. Delphine was gelukkig al bijgekomen en overgelukkig toen ze haar Louis met de echte ring zag; Louis gaf haar de ring, kreeg een vurige kus en er volgde een geweldig applaus. Het werd een reuzeleuke dag. En dankzij ons “stinkend” geheimpje zijn Louis en ik de beste vrienden geworden.
Dag lieve dagboek,
Helena
Nog 3 maanden Museum De Kleine Wereld
06/10/2011 Lieve bezoekers, fans, sympathisanten
Na een lange periode van wikken en wegen hebben we de knoop doorgehakt: op 8 januari 2012 sluit ons museum definitief de deuren.
Het was een heerlijk project dat ons nog steeds met trots vervuld. Onze
collectie heeft in de afgelopen jaren duizenden harten gestolen, en we zijn
nog steeds blij al dat moois te hebben kunnen delen.
Helaas is de uitbating van een klein, niet-gesubsidieerd privémuseum in een klein stadje met een beperkte toeristische instroom geen evidente zaak.
En, zoals vaak het geval is, was de droom mooier dan de realiteit.
Te koude winters, te warme zomers, te natte lentes, economische crisissen en
grootschalige wegenwerken gaven de bezoekersaantallen telkens weer een knauw.
We hebben de doelstellingen die we ons vooraf hadden gesteld over een periode
van 4 jaar niet gehaald. De afspraak met onszelf was, en is nog steeds, om er
in dat geval eenvoudigweg een punt achter te zetten.
De collectie zal integraal worden geveild door een gerenommeerd en
gespecialiseerd veilinghuis in de Verenigde Staten.
De volgende maanden zal het museum op de normale tijden geopend zijn: van
dinsdag tot vrijdag van 12.00 tot 17.00 u, en op zaterdag en zondag van 10.00
Tot 17.00 u.
Vanaf 6 december loopt, tot het einde van de kerstvakantie, de
allerlaatste 'De Poppen Vieren Kerst'- uitstalling, en dan valt het doek...
Wij danken bij deze al onze bezoekers hartelijk, en verwelkomen voor de
volgende maanden alvast al wie alsnog, of nog een keer, de collectie wil
komen bewonderen.
Tot gauw!
Lena De Swert en Els Van Houtven
De poppen vieren Kerst... voor de laatste keer
30/11/-1Op dinsdag 6 december is het weer zo ver...
Dan wordt het poppen-en poppenhuizenmuseum weer omgetoverd in een feërieke,
nostalgische kerstsfeer. Dikke pakken sneeuw, kerstbomen en feestelijk
gedekte tafels- want de poppen vieren Kerst!
Zoals u wellicht al weet voor de allerlaatste keer, want met pijn in het hart
nemen wij afscheid van onze verzameling en van het museum, dat na de
kerstuitstalling (laatste dag 8 januari) definitief de deuren sluit.
Een reden te meer om de laatste kerstuitstalling extra mooi te maken, en onze
talloze fans nog eenmaal ook te laten genieten van onze uitzonderlijke
collectie 19de eeuwse, miniatuur kerst-decoratie...
Wij heten u alvast van hart welkom!
Van 6 december tot en met 8 januari
di-vrij van 12.00 tot 17.00 u
za-zon van 10.00 tot 17.00 u
gesloten op kerst-en nieuwjaarsdag